انتخابات
شورای اسلامی همزمان با انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ 24 خرداد ماه در سراسر
کشور برگزار شد و اهالی شهر و روستای کشور بعد از 6 سال اعضای جدیدی را برای
مدیریت بر منابع و فرصت های موجود در منطقه محل سکونت خود انتخاب نمودند. همین
موضوع بهانه ای به دست ما داد تا گریزی به نتایج انتخابات شوراها بزنیم. در ابتدا
ضمن تبریک به اعضای جدید شورای اسلامی آقایان علی صالحی، اسدالله ابراهیمی، صمد
راهی، بهرام جلیلی و روح اله نجفی و آرزوی موفقیت برای این دوستان عزیز، بر خود
لازم می دانم قبل از ورود به بحث نتایج انتخابات این موضوع را متذکر شوم که این
مقاله قصد توهین به شخص یا گروه خاصی را ندارد و فقط یک نگاه کلی فارغ از هر نوع
وابستگی قومی و قبیله ای به مبحث انتخابات دارد.امید است که اعضای شورا با نگاهی
منطقی به این مقاله به مانند اعضای قبلی از هرگونه واکنش های احساسی جداً خودداری
نمایند. زیرا که اعضای قبلی شورا بعد از انتشار مقاله ای در تاریخ 5 شهریور 1389 در
رابطه با عملکرد ضعیف و غیر قابل قبول شورای روستا، هر کدام به نوبه خود واکنش های
غیر منطقی و کاملا احساسی از خود نشان دادند و حال بعد از گذشت 3 سال از آن تاریخ
هر فرد آگاهی می تواند در رابطه با عملکرد شورای قبلی اظهار نظر کند و عملکرد آن
ها را زیر سوال ببرد. به هر صورت مقاله حاضر ضمن آسیب شناسی جریان گزینش انتخابات
از سوی مردم راهکارهایی را جهت بهبود عملکرد اعضای شورا پیشنهاد می کند و امید است
که با به کار گیری اصول منطقی و علمی و استفاده از تجربیات مدیریتی دیگران فرصت به
وجود آمده را غنیمت بشمارند و از آن به نحو احسن استفاده نمایند.(ان شااله)
نتایج
انتخابات شورا را که مشاهده می کنیم متوجه یک معضل اساسی و ریشه ای در فرهنگ
انتخاباتی شهرستان ممسنی می شویم که در انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز به طور
بارزی جلوه گری می کند و آن چیزی نیست جزء انتخاب قومی و قبیله ای.انتخابی که نه
بر مبنای انتخاب اصلح، نه بر مبنای کارشناس بودن، تجربه گرا بودن و مردم دار بودن
بلکه فقط بر مبنای این موضوع است که چه کسی اقوام بیشتری دارد و یا به قول معروف
طایفه چه کسی سنگین تر است؟ برهیچ کس پوشیده نیست که انتخابات قومی و قبیله ای چه
آسیب های جبران ناپذیری را برای شهر و روستا به همراه دارد؟ آسیب هایی که در سال
های پیش افراد برآمده از این جریان متوجه روستا کردند، شاید گناه نابخشودنی باشد
که هر کدان از ما در ارتکاب آن سهمی داریم و حال بعد از آن همه مشکلات و مسائل باز
در همان وادی قدم گذاشته ایم ولی امیدواریم که نتایج آن نتایج دور قبل نباشد و
برآیند کار مطلوب و مفید باشد و افراد انتخاب شده بتوانند آرمان های موکلان خود را
پیگیری کنند.آرمان هایی که حال با توجه به شهر شدن بابامنیر(هر چند که در حد اسم
باشد) می تواند در خور توجه باشد.ظاهرا افراد انتخاب شده از سوی مردم، هیچ نوع
تجربه و آگاهی در زمینه مسائل عمرانی، شهری و مدیریت کلان شهری ندارند و حتی در
مورد بعضی از آنها می توان گفت که هیچ تجربه ای در هیچ زمینه ای ندارند. متاسفانه
به نظر می رسد دیدگاه اهالی بابامنیر در رابطه با شورا به بر مبنای این ذهنیت است
که افراد در بعضی مسائل شخصی دچار مشکل می شوند و شپس با مراجه به شورا و ممهور
کردن کاغذ ( و نه نامه!!!!!) خود به مهر شورا مشکلات خود را حل نمایند. حال آنکه
با نگاهی دقیق تر به موضوع شورا می توان پی به وظایف خطیر و مهم آن ها برد.متاسفانه
حالا که ما خود به این صورت انتخاب می کنیم و به آن صورت عمل می کنیم، گناهی به
دیگری نخواهد بود، اگر نتایج مطلوب مورد نظر ما نباشد!!!
حال با
همه این اوصاف امیدواریم که بعد از گذشت سال ها ، عملکرد شوراهای جدید به نحوی
قابل دفاع باشد که باعث افتخار اهالی شهر( یا روستا) و اعضای شورای شهر باشد. لذا
از اعضای جدید شورا خواهشمندیم که تمامی سعی و تلاش خود را راستای آبادانی شهر
معطوف نمایند و از هیچ گونه کوششی دریغ
ننمایند. در پایان نیز پیشنهاداتی به منظور ایجاد بهبود در عملکرد شورای شهر ارائه می گردد. به امید فردایی آباد و سبز
1-استفاده
از نظرات منتقدان منصف و رعایت اعتدال در رفتار
2-
استفاده از شورای مشورتی نخبگان و تحصیلکردگان
3-به
روز بودن در زمینه منابع اطلاعاتی و علوم شهرسازی و معماری(حداقل بی اطلاع از این
علوم نباشند)
4-
تعیین و انتخاب شهرداری مناسب با توانمندی ها و محدودیت های شهر و نظارت
برعملکرد آن
5-
ایجاد تفکر درآمد زایی و جلوگیری از مهاجرت بی رویه به دلیل عدم
وجود جذابیت های اقتصادی
6-
چانه زنی هایی اصولی و منطقی در رابطه با جذب اعتبار و بودجه با توجه به محروم
بودن و در اولویت قرارگرفتن منطقه
7- تهیه
طرح تفصیلی شهر و اجرای دقیق آن
8- ایجاد نظام
پیشنهادات شهری به منظور ایجاد مشارکت مردم و نخبگان در برنامه ریزی های شهری
9- شناسایی محل های درآمدی معقول و مناسب برای شهر
